ZMA™
Η ΑΝΑΒΟΛΙΚΗ / ΑΝΤΙΟΞEΙΔΩΤΙΚΗ ΦΟΡΜΟΥΛΑ

To ZMA™ είναι ένα νέο αποτελεσματικό, αθλητικό προϊόν, που βελτιώνει τις επιδόσεις. Είναι κλινικά αποδεδειγμένο ότι αυξάνει τα επίπεδα των αναβολικών ορμονών και της μυϊκής δύναμης σε γυμνασμένους αθλητές (1,2). Είναι η πρώτη 'νυχτερινή αναβολική φόρμουλά σχεδιασμένη ειδικά στο να βελτιώνει την αποκατάσταση, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα του ύπνου. Πολλοί αθλητές αδυνατούν να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να πετύχουν έναν βαθύ και ξεκούραστο ύπνο. Αποκατάσταση, ανάπλαση μυϊκού ιστού και παραγωγή αναβολικών ορμονών μεγιστοποιούνται από τον οργανισμό κατά την διάρκεια του ύπνου. Επομένως η ποιότητα του ύπνου είναι εξαιρετικά σημαντική για τον αθλητή.

Το ZMA™  είναι μια αναβολική φόρμουλα , επιστημονικά σχεδιασμένη και η δράση της είναι κλινικά αποδεδειγμένη. Προάγει την αναβολική κατάσταση του οργανισμού και ενισχύει την απορρόφηση μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Περιέχει ψευδάργυρο (zinc monomethionine aspartate), μαγνήσιο (magnesium aspartate) και βιταμίνη Β-6 σε ακριβείς αναλογίες. Η εξελιγμένη σχεδίαση της σύνθεσής του είναι τέτοια ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη δυνατή πρόσληψη των στοιχείων του. Συνιστάται να παίρνεται 30-60 λεπτά πριν τον ύπνο.

ΠΩΣ Η ΑΣΚΗΣΗ Η ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΖΜΑ
ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ

Έρευνες που μελέτησαν την επίδραση διαφορετικών ειδών προπόνησης και διάρκειας αυτής, στην αποτελεσματικότητα του ύπνου έδειξαν αντιφατικά αποτελέσματα. Παρ' όλα αυτά μια έρευνα για την επίδραση της προπόνησης δύναμης στην ποιότητα του ύπνου, σε μια ομάδα αθλητών υψηλού επιπέδου της άρσης βαρών τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά (3).

Η εντατική προπόνηση αποδεδειγμένα προκαλεί διαταραχές στην ποιότητα του ύπνου καθώς και στην διάθεση του ατόμου. Αυτά τα φαινόμενα ενισχύονται όταν ο όγκος της προπόνησης μεγαλώνει ακόμα περισσότερο (4). Επιπλέον , η μεγάλη διάρκεια αλλά σε μέτρια ένταση άσκηση , έχει αποδειχτεί ότι μειώνει τα επίπεδα της αυξητικής ορμόνης (GH) και την παραγωγή της τεστοστερόνης κατά την διάρκεια του νυχτερινού ύπνου (5).

Η ποιότητα του ύπνου-βαθύς ύπνος (SWS)-μειώνεται όσο μεγαλώνει η ηλικία του ατόμου. Η ίδια μείωση-λόγω της ηλικίας-παρατηρείται και στην μυϊκή μάζα, στην αυξητική ορμόνη (GH) και στον αυξητικό παράγοντα 1 ινσουλίνης (IGF-1) (6). Σε φυσιολογικά νεαρά άτομα, παρατηρείται ''έκρηξη παραγωγής'' αυξητικής ορμόνης (GH) μόλις επέλθει ο ύπνος και σε συνδυασμό με τα βαθύτερα στάδια του ύπνου (SWS). Στον ανδρικό πληθυσμό περίπου το 70% της καθημερινής παραγωγής συμβαίνει κατά τα πρώτα στάδια του ύπνου (7). Αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια συνεχής εξάρτηση ανάμεσα στην διάρκεια της ποιότητας ύπνου (στάδια 3 και 4) και της αυξημένης παραγωγής αυξητικής ορμόνης (GH) και το αντίθετο.

Η φαρμακολογική διέγερση των βαθύτερων φάσεων του ύπνου (SWS) επιτυγχάνει μεγαλύτερη απελευθέρωση αυξητικής ορμόνης (GH). Παρασκευάσματα που πετυχαίνουν να αυξήσουν την ποιότητα του ύπνου, αποτελούν μια νέα ομάδα συμπληρωμάτων διατροφής απαραίτητα για τους αθλητές που γυμνάζονται εντατικά και σε ρυθμούς πρωταθλητισμού.

Ερευνητές έχουν αποδείξει ότι η χρόνια έλλειψη ύπνου προκαλεί έλλειψη μαγνησίου καθώς και μειωμένη ανθεκτικότητα στην άσκηση. Μελέτη σε ομάδα ασθενών που έπασχαν από έντονη αϋπνία έδειξε ότι η αποτελεσματικότητα του ύπνου βελτιώθηκε σημαντικά με την χορήγηση μαγνησίου (8). Η έλλειψη μαγνησίου έχει αποδειχτεί ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα στον ασκούμενο (μυϊκές κράμπες , θλάσεις κλπ) και συχνά η συμπληρωματική χορήγησή της κρίνεται απαραίτητη (9). Το ZMA™  περιέχει μαγνήσιο σε μια ιδιαίτερη υψηλή βιολογικής αξίας μορφή (magnesium aspartate). Μελέτες έχουν δείξει ότι η μορφή αυτή έχει μεγαλύτερη απορροφητικότητα συγκρίνοντάς την με άλλες μορφές (10).

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΜΑ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗΣ

Υπάρχει μια διάσπαρτη λανθασμένη εντύπωση ότι η άσκηση αυξάνει την παραγωγή τεστοστερόνης. Αντίθετα , η για μεγάλο συνεχόμενο χρονικό διάστημα άσκηση, μειώνει την παραγωγή τεστοστερόνης σε ποσοστό 10% (11). Πολλές έρευνες έχουν δείξει αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης στο αίμα μετά την άσκηση. Όμως αυτό είναι μια προσωρινή και ψεύτικη αύξηση. Γι'αυτό και οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται πάντα πρωί. Μεγάλη έκκριση τεστοστερόνης συμβαίνει κατά την διάρκεια του ύπνου και τα επίπεδα στο αίμα φτάνουν σε μέγιστο βαθμό κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Κατά την διάρκεια της ημέρας τα επίπεδα μειώνονται και το βράδυ το ποσοστό της μείωσης μπορεί να φτάσει και το 25% (12).

Τα επίπεδα τεστοστερόνης μειώνονται και όσο μεγαλώνει η ηλικία. Κλινικές μελέτες σε 4.000 βετεράνους στρατιώτες έδειξε ότι το επίπεδο της ελεύθερης τεστοστερόνης στο αίμα παρουσιάζει μια πτώση που μπορεί να υπερβεί και το 30% στις ηλικίες μεταξύ 32 και 44 ετών (13). Η σχέση μεταξύ ψευδάργυρου και τεστοστερόνης είναι πια γνωστή για περισσότερα από 15 χρόνια. Το 1982 σε μια έρευνα με νεφροπαθείς που έπασχαν από έλλειψη ψευδάργυρου, η χορήγηση συμπληρώματος για έξι μήνες προκάλεσε μια αύξηση στα επίπεδα τεστοστερόνης κατά 85% (15). Σε άλλη έρευνα το 1996, η χορήγηση 30mg ψευδάργυρου σε υγιή άτομα που είχαν μερική έλλειψη, προκάλεσε μετά από έξι μήνες διπλασιασμό των επιπέδων τεστοστερόνης (16).

Μια ανεξάρτητη μελέτη για το ZMA™  έγινε πρόσφατα στο Western Washington University από την ερευνήτρια Lorrie Brilla, Ph.D. Σε μια ομάδα από 12 αθλητές του Αμερικάνικου ποδοσφαίρου NCAA χορηγήθηκε πριν την νυχτερινή κατάκλιση και για 8 εβδομάδες ZMA™. Παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης (ολικής και ελεύθερης) σε ποσοστό 33.5%, σε αντίθεση με άλλη ομάδα 15 αθλητών, που τους χορηγήθηκε εικονικό παρασκεύασμα (placebo), οι οποίοι παρουσίασαν μείωση των επιπέδων αυτών κατά 10% (1).

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΜΑ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΥΞΗΤΙΚΗΣ ΟΡΜΟΝΗΣ

Οι απλές μετρήσεις των επιπέδων της αυξητικής ορμόνης (GH) δεν είναι τόσο χρήσιμες όσο οι μετρήσεις των επιπέδων του ινσουλινικού παράγοντα (IGF-1), οι οποίες είναι πιο σταθερές και λειτουργούν ως δείκτης για την κατάσταση (status) της αυξητικής ορμόνης. Η μακράς διαρκείας έντονη άσκηση οδηγεί σε σημαντικά μειωμένα επίπεδα IGF-1. Σε μια έρευνα με 9 αθλητές της ενόργανης γυμναστικής μετά από έντονη προπόνηση τριών ημερών, βρέθηκαν μειωμένα επίπεδα IGF-1 κατά 24% (17). Σε αντίστοιχη άλλη έρευνα 38 άνδρες γυμνάστηκαν εντατικά σε ένα πρόγραμμα φυσικής κατάστασης διάρκειας 5 εβδομάδων. Στο τέλος της προετοιμασίας οι μετρήσεις έδειξαν το επίπεδο IGF-1 μειωμένο κατά μέσο όρο 12% (18).

Η παραγωγή αυξητικής ορμόνης (GH) μειώνεται και με την ηλικία. Έχει δημοσιευτεί ότι μετά το 21ο έτος της ηλικίας το επίπεδο της αυξητικής ορμόνης (GH) παρουσιάζει μια μείωση κατά 50% κάθε 7 χρόνια (19).

Για παράδειγμα αν τα επίπεδα IGF-1σε ηλικία 21 ετών είναι 400ng/mL σε ηλικία 28 ετών θα είναι 200ng/mL. Μετά από 7 χρόνια θα είναι 100ng/mL και σε ηλικία 42 ετών θα είναι 50ng/mL. Δηλαδή το 1/8 από ότι ήταν στο 21ο έτος.

Σημαντικοί παράγοντες στην παραγωγή αυξητικής ορμόνης (GH) είναι ο ψευδάργυρος ,το μαγνήσιο, η τεστοστερόνη και η ινσουλίνη , ενώ αντίθετα αρνητική επίδραση έχει η κορτιζόλη (20). Έχει αναφερθεί ότι η συμπληρωματική χορήγηση ψευδάργυρου και μαγνησίου μειώνουν σημαντικά τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα σε ποσοστά 25% - 59% (21,22).

Η συμπληρωματική χορήγηση ψευδάργυρου έχει αναφερθεί ότι έχει πολύ θετικά αποτελέσματα στα επίπεδα IGF-1 στον άνθρωπο. Σε μια μελέτη παιδιών με μειωμένη ανάπτυξη, τα παιδιά στα οποία χορηγήθηκε ψευδάργυρος έδειξαν μια αύξηση των επιπέδων IFG-1κατά 47% μετά από ένα μήνα θεραπείας και κατά 70% μετά από πέντε μήνες (23).

Στην έρευνα της Dr. Brilla, οι αθλητές του NCAA που έπαιρναν ZMA™  πριν την νυκτερινή κατάκλιση, παρουσίασαν μια αύξηση στα επίπεδα του IGF-1κατά 3.6%. Αντίθετα η ομάδα ελέγχου, που χρησιμοποιούσε εικονικό παρασκεύασμα (placebo), παρουσίασε μείωση των επιπέδων IGF-1κατά 21.5%. Στην ίδια έρευνα μετρήθηκαν επίσης και τα επίπεδα δύναμης των αθλητών πριν και μετά χρησιμοποιώντας ισοκινητικό δυναμόμετρο Biodex (1). Οι αθλητές που χρησιμοποίησαν το ZMA™  κατά την διάρκεια των 8 εβδομάδων είχαν 2.5 φορές μεγαλύτερη απόδοση από την ομάδα ελέγχου.

Η δύναμη αυξήθηκε αντίστοιχα κατά 11.4% έναντι 4.6%. Ίδια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και στις μετρήσεις ισχύος όπου οι αντίστοιχες αυξήσεις ήταν 18.2% έναντι 9.4% (1,2).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το ZMA™  είναι ένα μοναδικά εξελιγμένο προϊόν συμπληρωματικής ενίσχυσης της διατροφής σε ψευδάργυρο και μαγνήσιο. Ο βαθμός απορρόφησής του από τον οργανισμό είναι ο μέγιστος δυνατός. Το αποτέλεσμα αυτού είναι η βελτίωση της ποιότητας του ύπνου , η καλύτερη αποκατάσταση και ανάπλαση κατεστραμμένου μυϊκού ιστού καθώς και μεγιστοποίηση της παραγωγής των αναβολικών ορμονών

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Brilla Lr., Conte,V. A novel Zinc and magnesium formulation ZMA™ increases anabolic hormones and strength in athletes. Sport Med Train and Rehab (in press). Abstract presented November 14, 1998 at the 18th Annual Meeting of the S.W. Chapter of the ACSM.
2. Brilla Lr., Conte,V. Effects of Zinc — Magnesium ZMA™ supplementation on muscle attributes of football players. Med & Sci in Sports and Exercise, Vol. 31, No.5 May 1999.
3. Montgomery I, et al. Acta Physio Scand Suppl, 1998, 574: 36-40.
4. Taylor SR, et al. Med Sci Sports Ecrtc , 1997 May, 29:5, 688-93.
5. Kern W. et al. J Appl Physiology, 1995 Nov , 79:5, 1461-8.
6. Prinz PN, et al. J Gerontol A Biol Sci Med Sci, 1995 July, 50:44, M222-6.
7. Van CauterE, et al. Sleep, 1998 Sep, 21:6, 553-66.
8. Hornyak M, et al. Sleep, 1998 Aug, 21:5, 501-5.
9. Tanabe K, et al Jpn Circ J, 1998 May, 62:5, 341-6.
10. Dish G,et al Arzneimittelforshung, 1994, 44.5:647-650.
11. Cadoux-Hudson TA, et al. Eur J Appl Physiol, 1985, 54 (3): 321-5.
12. Tietz N. Clinical Guide to laboratory tests. W.B. Saunders, 1995 page 579.
13. Dabbs J. Chronobiol Int, 1990, 7:3 245-9.
14. Simon D, et al. Am J epidemiol, 1992 Apr, 135:7 783-91.
15. Mahajian, SK, et al. Ann Intern Med, 1982, 97.3, 357-61.
16. Prasad A, et al. Nutrition, 1996, 12.5:344-48.
17. Jahresis G, et al. Growth Regul, 1991 Sep,1:3, 95-9.
18. Eliakim A, et al. Am j Physiol, 1998 July, 275:1 Pt 2R308-14.
19. Veldhuis JD, et al. Sleep, 1996 Dec, 19:10 Suppl, S221-4.
20. Kutsky RJ. Handbook of vitamins, minerals and hormones. Van Nostrand Pgs. 307-13.
21. Brandao-Neto J, et al. Bio Trace Elem Res , 1990, Vol 24, 83-89.
22. Golf SW, et al. Clen Chem Cen Biochem, 1984, Vol. 22, 717-21.
23. Ninh NX, et al. Am J Clin Nutr, 1996, 63:514-19.
24. Haralambie G, et al. Int J Sports Med, 1981, 2:135-138.
25. Singh A, et al. Am J Clin Nutr, 1991, 53:126-31.
26. Singh A, et al. Am J Clin Nutr, 1989, Apr, 49:695:700.
27. Holden JM, et al. J Am Diet Asso, 1979, 75.1:23-28.
28. Morgan KJ, et al. J Am Coll Nutr, 1985, 4.2:195-206.
29. Telfoed RD, et al. Int J Sport Nutr, 1992 Jun, 2:2, 123-34.

 

# Επιστροφή στην αρχή