ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΔΟΝΗΣΗΣ
NEYROMYΪΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΔΙΕΓΕΡΣΗ

Εισαγωγή

Οι προσαρμοστικές ικανότητες του ανθρωπίνου σώματος στο προπονητικό ερέθισμα, έχουν ερευνηθεί σε βάθος τα προηγούμενα χρόνια. Από τις έρευνες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, ξέρουμε ότι η προσαρμοστική ικανότητα στο προπονητικό ερέθισμα, έχει σχέση με την τροποποίηση που προκαλείται από τις επαναλήψεις των καθημερινών ασκήσεων, οι οποίες είναι ειδικές για τις κινήσεις που εκτελούνται (Edington και Edgerton, 1976). Αυτές οι προσαρμογές έχουν σχέση με το γεγονός ότι το ανθρώπινο μυiκό σύστημα, είναι ένας ειδικός ιστός, ο οποίος μετατρέπει όλη την λειτουργική του ικανότητα, αντιδρώντας στην τακτική άσκηση με μεγάλα φορτία (McDonagh, Davies, 1984).

Οι παραπάνω παρατηρήσεις συμπεραίνουν ότι οι ασκήσεις με αντίσταση μπορούν να προκαλέσουν ενισχυμένη μυϊκή απόδοση. Θα πρέπει να τονισθεί ότι οι ενδομυϊκές προσαρμογές που τελικά αλλάζουν τον ίδιο τον μύ, αποτελούν το σπουδαίο αποτέλεσμα που προκαλεί η προπόνηση με αντιστάσεις. (Sale, 1988, Behm, 1995).

Στην πραγματικότητα, οι αντιδράσεις στις προπονήσεις δύναμης, δείχνουν ότι δέχονται επίδραση από νευρογενείς και μυογενείς παράγοντες (Moritani, De Vriew, 1979). Η προσαρμογή των νεύρων είναι οι πρώτες αλλαγές που συμβαίνουν στους μυς, επιτρέποντας την αύξηση της δύναμης και της ισχύος τους στα πρώτα στάδια του προγράμματος άσκησης με αντίσταση, χωρίς να έχει επέλθει ακόμα η αύξηση στην εγκάρσια τομή στην γαστέρα των μυών (Behm, 1995, Costill, 1979). Έχει επίσης αποδειχθεί ότι ειδικές προσαρμογές συμβαίνουν εξαρτώμενες από το πρόγραμμα προπόνησης που έχει εφαρμοστεί (Sale, McDougall, 1981).

Η προπόνηση δύναμης λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί ως προπονητικό ερέθισμα το οποίο προκαλεί ειδικές προσαρμογές στον ανθρώπινο μυiκό σκελετό και εξαρτάται από το πρωτόκολλο που χρησιμοποιείται στην προπόνηση.

Τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της προπόνησης δύναμης, έχουν υπογραμμιστεί από πολλούς συγγραφείς ερευνητές (Sale 1988, Behm 1995, Morrisey 1995, Bandy 1990) και η ταχύτητα των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων έχει υπογραμμιστεί ως το πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα των προγραμμάτων άσκησης αντοχής. Όμως ακόμα και αν οι μηχανισμοί που επιδρούν στην ταχύτητα των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων δεν έχει καθαρά προσδιοριστεί, πιο μεγάλη προσοχή έχει δοθεί στην προσαρμογή των νεύρων όπως, τον βελτιωμένο συντονισμό, αυξημένη κινητικότητα των κυρίων κινητικών μυών (Moritani, De Vries, 1979), την ενδομυϊκή συναρμογή και τον συγχρονισμό.

Ο σκοπός των περισσοτέρων προγραμμάτων ασκήσεων αντοχής για πρωταθλητές είναι να βελτιώσουν την μηχανική απόδοση για την δεδομένη χρονική στιγμή, ή να ενισχύσουν την ταχύτητά τους. Σκεπτόμενοι ένα πυγμαχικό χτύπημα, ρήψη μπάλας με το χέρι, ένα καρφί στο volley, οι κινήσεις αυτές απαιτούν τον συγχρονισμό πολλών διαφορετικών μυϊκών ομάδων και χαρακτηρίζονται από πολλούς συγχρονιστικούς παράγοντες.

Σε νέα εξελιγμένα προγράμματα ενδυνάμωσης και εξέλιξης της ταχοδύναμης, εφαρμόστηκαν μηχανικές ταλαντώσεις (Δονήσεις με τη μέθοδο BOSCOSYSTEM™) με συγκεκριμένη συχνότητα η οποία προηγουμένως είχε προσδιοριστεί με ακρίβεια στους ασκούμενους. Τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά εντυπωσιακά και από επιστημονικής άποψης στατιστικά σημαντικά. (Βosco 1998, 1999a, 1999b, 2000).

Mετρήσεις που έγιναν πριν και μετά την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθόδου έδειξαν:

  • αύξηση στην ικανότητα κατακόρυφου άλματος
  • σημαντική ενίσχυση της μηχανικής δύναμης κατά την εκτέλεση πιέσεων Leg Press αύξηση της νευρομυικής απόδοσης
  • σημαντική αύξηση τεστοστερόνης (+7%)
  • σημαντική αύξηση αυξητικής ορμόνης (+460%)
  • σημαντική μείωση της έκκρισης κορτιζόλης (-32%)

Όλα τα παραπάνω ευρήματα προτείνουν ότι οι δονήσεις είναι χωρίς αμφιβολία χρήσιμες για ενισχυμένη νευρομυϊκή απόδοση και πυροδοτούν ειδικές ορμονικές αντιδράσεις. Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι αυτές οι αντιδράσεις είναι παρόμοιες με αυτές που πυροδοτούνται από την προπόνηση δύναμης. Μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί ότι οι δονήσεις αντιπροσωπεύουν μία έγκυρη εναλλακτική πρόταση στην προπόνηση δύναμης ή να εφαρμοστεί σε πρόγραμμα προπόνησης δύναμης για βελτίωση της ανθρώπινης απόδοσης.

 

ΠΕΡΙΟΔΙΣΜΟΣ – TEST ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Ο Περιοδισμός της προπόνησης με το BOSCOSYSTEM™ εξαρτάται από το αν χρησιμοποιείται επιπλέον και άλλη προπονητική μέθοδο παράλληλα για την ενδυνάμωση του ασκούμενου. Ένας γενικός κανόνας είναι η χρήση της μεθόδου σε κύκλους των 3 εβδομάδων (3 κύριες εφαρμογές την εβδομάδα) με παύση 1 – 2 εβδομάδες. Test αξιολόγησης εκτός του αρχικού είναι επιθυμητό (με πιθανή ελάχιστη απόκλιση σε νέα αποτελέσματα), εφόσον ο ασκούμενος είναι σταθερός χρήστης της μεθόδου και μετά την πάροδο 3 τουλάχιστον μηνών.

 

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΔΟΝΗΣΗΣ

Η εφαρμογή της προπόνησης Δόνησης με το BOSCOSYSTEM™ εξαρτάται από τους παρακάτω παράγοντες:

  1. Το επίπεδο του ασκούμενου (πχ αρχάριος, αθλητής κλπ)

  2. Την ατομική δεκτικότητα του ασκούμενου στο ερέθισμα της Δόνησης

  3. Ο στόχος που έχει τεθεί (Fitness, βελτίωση επιδόσεων σε αθλητές κλπ)

  4. Αφορά αθλητές: Την χρονική στιγμή της εφαρμογής του ερεθίσματος της Δόνησης στον προπονητικό κύκλο (πχ Βασική προετοιμασία, Ειδική κλπ)

  5. Την γενικότερη δομή της άσκησης - προπόνησης και των μεθόδων που εφαρμόζονται για την βελτίωση των διαφόρων αξιών (δύναμη ισχύς αντοχή κλπ) και την επίτευξη του τελικού στόχου (πχ Fitness, βελτίωση επιδόσεων, λιπόλυση κλπ)

  6. Εφαρμογή με στόχο την εγρήγορση ή το ζέσταμα πριν την κυρίως άσκηση

  7. Εφαρμογή με στόχο θετικές ορμονικές λειτουργίες

    Εφαρμογή με στόχο την αποκατάσταση
    από έντονες επιβαρύνσεις ή τραυματισμούς

 

ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΥ

Παρόλο που οι δονήσεις από το BOSCOSYSTEM™ διαπερνούν κατά κύματαόλο το σώμα του ασκούμενου, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται όλοι οι ιστοί του σώματος (μύς, οστά κλπ), η στάση του σώματος είναι ουσιαστική στην τελική αποτελεσματικότητα της προπόνησης. Η βασικές μυϊκές ομάδες που γυμνάζονται περισσότερο είναι οι μυϊκές ομάδες των κάτω άκρων (πιο κοντά στην πηγήτης Δόνησης), ενώ οι μύες του κορμού και των άνω άκρων ακολουθούν. Οι σημαντικότερες στάσεις του χρήστη είναι:

  1. Όρθια στάση με κάμψη των γονάτων σε γωνία 90ο – 120ο

  2. Ακροστασία στη θέσηβαθύ κάθισμαή ημικάθισμα

  3. Βαθύ κάθισμα με έξω στροφή στις μύτες των ποδιών (προσαγωγοί)

  4. Προβολή με επαφή του μπροστινού ποδιού στην πλατφόρμα Δόνησης

  5. Ημικάθισμα στο ένα πόδι και κάμψη δικεφάλου του αντίθετου ποδιού (φτέρνα πίσω ψηλά και κοντά στον γλουτό)

  6. Ημικάθισμα και έκταση δικεφάλου του αντίθετου ποδιού

  7. Ημικάθισμα στήριξη στο ένα πόδι και έκταση εμπρός του τετρακεφάλου μηριαίου του αντίθετου ποδιού

  8. Πρόσθια κάμψη από όρθια στάση με στόχο την ευλυγισία στους οπίσθιους μηριαίους μύες και στους μύς της πλάτης

  9. Στήριξη από στάση ημικαθίσματος στο ένα πόδι με σκοπό την βελτίωση της ισορροπίας

Ο ασκούμενος θα πρέπει να ισορροπεί ακίνητος στις προαναφερόμενες στάσεις σε όλη τη διάρκεια του προβλεπόμενου έργου και να προκαλεί μυϊκή συστολή στην μυϊκή ομάδα την οποία επιθυμεί να γυμνάσει περισσότερο.

Λιγότερη επίπονη μέθοδος είναι να επιλέγονται 2 – 3 διαφορετικές στάσεις και ο ασκούμενος να περνάδιαδοχικά από τις στάσεις αυτές κατά την διάρκεια του χρόνου της άσκησης.

 

Για περισσότερες πληροφορίες και προγράμματα προπόνησης παρακαλώ επικοινωνήστε: info@elitesportservices.com


 

 
 
 
  © 2007 ELITE SPORT SERVICES All Rights Reserved
e-mail: info@elitesportservices.com